Praca naukowa współfinansowana ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego, Budżetu Państwa i Budżetu Województwa Kujawsko-Pomorskiego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki Priorytetu VIII, działanie 8,2 poddziałanie 8,2,2 "Regionalne Strategie Innowacji" Projektu Systemowego Samorządu Województwa Kujawsko - Pomorskiego. "Krok w przyszłość - stypendia dla doktorantów II edycja".
Termin Bezprzewodowe Sieci Sensoryczne (BSS) odnosi się do sieci tworzonych w trybie ad hoc przez nieduże, autonomiczne urządzenia nazywane węzłami lub po prostu sensorami, które oprócz funkcji komunikacyjnych realizują funkcje pomiarowe, przetwarzania a często także funkcje wykonawcze. Komunikacja w sieci odbywa się za pomocą fal radiowych (lub innej bezprzewodowej techniki transmisyjnej) natomiast wybór standardu transmisji (np. ZigBee, Bluetooth, WLAN) zależy od warunków i wymogów działania sieci. Węzły, oprócz modułu sensorów pomiarowych, wyposażone są w niewielki mikrokontroler, pamięć, moduł radiowy oraz źródło zasalania. Ponieważ węzły najczęściej zasilane są bateryjnie ich zasoby są znacznie ograniczone. Sensory są rozmieszczane na danym terenie tak, aby zapewnić pokrycie oraz wszystkim łączność, natomiast ich lokalizacja może mieć charakter statyczny lub dynamiczny. Podstawowy typ bezprzewodowych sieci czujnikowych posiada strukturę homogeniczną. W zależności od wymagań stosuje się też sieci z węzłami specjalnymi
Rys 1. Architektura węzła Rys 2. Przykładowe topologie sieci czujników
W skład sieci sensorycznych wchodzą często także stacje bazowe, dysponujące znacznie większymi parametrami technicznymi niż węzły (moc obliczeniowa, pamięć, zewnętrzne zasilanie itd.), które są również bramami do innych sieci. Stacje bazowe pozwalają również na wprowadzanie informacji do sieci.
Komunikacja w sieci czujników może odbywać się bezpośrednio od węzła do stacji bazowej lub - co występuje znacznie częściej - węzły mogą wykorzystywać swoich sąsiadów do przekazywania (forwarding) pakietów do stacji bazowej (określenie „sąsiad” oznacza inne węzły, z którymi możliwa jest łączność radiowa). Co więcej, węzły mogą nawiązywać relacje komunikacyjne z węzłami sąsiednimi w sposób dynamiczny, dzięki czemu sieć posiada zdolność szybkiej adaptacji do zmieniających się warunków (np. przerwa w transmisji miedzy parą węzłów, zmiany lokalizacji lub awarie węzłów).
Zastosowanie Bezprzewodowych Sieci Sensorycznych jest bardzo szerokie i nieustannie się poszerza. Sieci te często są jedyną możliwością przy dużych odległościach lub niebezpiecznych lokalizacjach. Bezprzewodowe Sieci Sensoryczne znajdują zastosowanie w takich obszarach jak: monitorowanie konstrukcji inżynierskich, monitorowanie parametrów środowiska, badanie warunków produkcyjnych, rolnictwo czy medycyna. Dzięki tym sieciom można dziś tworzyć rozlegle instalacje będące podstawą zaawansowanych układów monitoringu i automatyki.
